یک مطالعه جدید هشدار میدهد که استفاده مکرر از چتباتهای هوش مصنوعی میتواند با افزایش قابل توجه علائم افسردگی، اضطراب و تحریکپذیری مرتبط باشد، به طوری که کاربران دائمی میانسال تا ۵۴ درصد بیشتر در معرض خطر هستند.
به گزارش خبرنگار ما، پژوهش مرکز سلامت بیمارستان عمومی ماساچوست در بوستون، که بر روی نزدیک به ۲۱ هزار بزرگسال انجام شده، نشان میدهد حدود ۱۰ درصد از افراد به صورت روزانه از هوش مصنوعی تعاملی استفاده میکنند. این عادت دیجیتال نوظهور، پیوندی نگرانکننده با سلامت روان کاربران نشان داده است.
افزایش ۳۰ تا ۵۴ درصدی خطر افسردگی در کاربران پرتکرار هوش مصنوعی
بر اساس یافتههای این تحقیق، افرادی که به صورت روزانه با چتباتهای هوش مصنوعی در تعامل هستند، به طور متوسط ۳۰ درصد بیشتر احتمال دارد علائمی در سطح متوسط افسردگی را گزارش کنند. این خطر با افزایش سن کاربران تشدید میشود. کاربران میانسال ۴۵ تا ۶۴ سال، با افزایش ۵۴ درصدی و گروه سنی ۲۵ تا ۴۴ سال با افزایش ۳۲ درصدی خطر افسردگی مواجه بودند. دکتر روی پرلیس، سرپرست این مطالعه، اشاره کرد که این نتایج حاکی از آسیبپذیری بیشتر برخی گروهها در برابر اثرات عاطفی استفاده از هوش مصنوعی است.
معمای علت و معلول: آیا افسردگی باعث پناه بردن به هوش مصنوعی میشود یا بالعکس؟
پژوهشگران تأکید میکنند که طراحی این مطالعه، مشخص نمیکند که آیا چتباتهای هوش مصنوعی مستقیماً باعث بروز افسردگی میشوند یا افراد دارای علائم افسردگی و تنهایی، برای کسب آرامش یا همراهی، به سمت این فناوری جذب میشوند. دکتر پرلیس خاطرنشان کرد: «ما میدانیم که تنهایی یک پیشبینیکننده قوی برای علائم سلامت روان است. در شرایطی که بسیاری به دلیل دورکاری یا عوامل دیگر احساس انزوا میکنند، هوش مصنوعی ممکن است به یک همدم دیجیتال تبدیل شود.» این رابطه پیچیده، لزوم بررسی عمیقتر دینامیک بین انسان و ماشین را نشان میدهد.
فراخوانی به توسعهدهندگان: اولویتبندی سلامت روان در طراحی هوش مصنوعی
این مطالعه تنها یک هشدار علمی نیست، بلکه فراخوانی جدی به صنعت فناوری است. یافتهها نشان میدهد که شرکتهای توسعهدهنده باید سلامت روان کاربران را در اولویت طراحی محصولات خود قرار دهند. دکتر پرلیس از اصول اخلاقی پزشکی یاد کرد و گفت: «شرکتها باید از خود بپرسند: آیا راهی برای طراحی چتباتهای هوش مصنوعی وجود دارد که از افراد دارای نیازهای سلامت روان حمایت بیشتری کند؟ اولین اصل، “آسیبی نرسانید” است.»
- نیاز به طراحی مسئولانه: ادغام مکانیزمهای شناسایی پریشانی و هدایت کاربران به منابع کمک حرفهای.
- شفافیت در ماهیت رابطه: یادآوری محدودیتهای ذاتی یک همصحبت غیرانسانی به کاربران.
این تحقیق به وضوح نشان میدهد که با گسترش نفوذ هوش مصنوعی در زندگی روزمره، ارزیابی اثرات روانی-اجتماعی آن به یک ضرورت فوری تبدیل شده است. قدم بعدی، انجام مطالعات طولیمدت برای تعیین دقیق رابطه علیت و طراحی مداخلاتی است که از تبدیل فضای دیجیتال به عاملی برای انزوا و پریشانی عاطفی جلوگیری کند.
دکتر حصارکی، متخصصی مجرب و دلسوز در حوزه سلامت، با تجربه و دانش گسترده خود، آماده ارائه بهترین خدمات درمانی به شماست. ایشان با رویکردی بیمارمحور و استفاده از دانش روز، همواره در تلاش برای بهبود حال بیماران و ارائه مشاورههای پزشکی دقیق و قابل اعتماد هستند.
Leave a Reply