پژوهشگران مرکز تحقیقاتی بیمارستان دانشگاه مونترال (CRCHUM) با کشف یک ریزآرانای جدید موسوم به miR-423-5p گامی مؤثر در پیشگیری و درمان نارسایی حاد و مزمن کلیه برداشتند. این عامل بیولوژیک میتواند با حفظ و بازسازی شبکه مویرگی کلیه، از ادامه آسیب و افت عملکرد عضو جلوگیری کند.
در این مطالعه پیشگامانه، دانشمندان ابتدا در مدل حیوانی با قطع موقت جریان خون کلیه (ایسکمی) و سپس بازگرداندن آن (رپرفیوژن)، کاهش تعداد مویرگها و افت عملکرد کلیه را شبیهسازی کردند. بررسیها نشان داد تزریق miR-423-5p بهطور قابل توجهی از دست رفتن ریزمویرگها جلوگیری و فشار اکسیداتیو را مهار میکند.
سپس تیم تحقیق روی ۵۱ گیرنده پیوند کلیه در بیمارستان مونترال، نوسانات سطح miR-423-5p را در خون بیماران بررسی کرد. نتایج حاکی از آن بود که کاهش این ریزآرانای رابطه مستقیمی با وخامت وضعیت میکروواسکولار کلیه دارد. بهعلاوه، افزایش مصنوعی miR-423-5p در موشهای آزمایشگاهی، علاوه بر محافظت از مویرگها، میزان بقای بافت کلیه پیوندی را ارتقا داد.
ریزآرانایها مولکولهای کوتاه آرانای غیرکدکننده هستند که با تنظیم بیان ژن پس از رونویسی، در بیش از ۶۰ درصد مسیرهای سلولی پستانداران نقش دارند. شناسایی miR-423-5p بهعنوان نشانگر زیستی خونمحور، امکان تشخیص زودهنگام آسیب مویرگی کلیه را فراهم کرده و بستری برای راهبردهای درمانی هدفمند میسازد.
به گفته دکتر ماری-ژوزه هبرت، نفرولوژیست دانشگاه مونترال، این کشف به پزشکان اجازه میدهد در زمانهای حیاتی پس از جراحی پیوند یا جراحات ایسکمی، با اندازهگیری miR-423-5p وضعیت سلامت مویرگهای کلیه را ارزیابی کنند و در صورت نیاز، درمانهای حمایتی را سریعتر آغاز نمایند. وی تأکید کرد که سرعتبخشی به تشخیص و آغاز درمان، بهویژه در بیماران مسن یا دارای بیماریهای همراه، میتواند شانس بقای پیوند و کاهش عوارض را بهطور چشمگیری افزایش دهد.
فرانسیس میگنیو، نویسنده ارشد مقاله منتشرشده در JCI Insight، اعلام کرد که تیم تحقیق اکنون به توسعه فناوریهای تحویل هدفمند miR-423-5p به کلیه مشغول است. این رویکرد میتواند پایهگذار نسل جدید داروهای بیوتکنولوژیک برای پیشگیری از نارسایی کلیه پس از ایسکمی، پیوند یا آسیبهای حاد باشد.
چشمانداز بالینی
- طراحی آزمایشهای بالینی فاز یک برای ارزیابی ایمنی و کارآیی miR-423-5p در انسان
- بررسی تأثیر ترکیبی این ریزآرانای با داروهای مدرن ضد التهابی و ضد اکسیداتیو
- توسعه بایومارکرهای مکمل برای ارزیابی همزمان وضعیت میکروواسکولار و عملکرد کلیه در دورههای درمانی
کاربردهای فراتر از کلیه پژوهشها حاکی از آن است که miR-423-5p میتواند در بیماریهای قلبی-عروقی و ریوی ناشی از آسیب مویرگی نیز تأثیرگذار باشد. از آنجا که از دست رفتن شبکه ریزعروقی، موجب تشدید نارسایی در اندامهای حیاتی میشود، این ریزآرانای نویدبخش گشودن راههای نوین درمانی در دیگر حوزههای پزشکی است.
با توجه به نتایج امیدوارکننده، انتظار میرود در سالهای آتی miR-423-5p در عنوان دارویی جدید برای شرکتهای داروسازی ثبت و فرآیند توسعه بالینی آن آغاز شود. این موفقیت، علاوه بر کاهش بار بیماری نارسایی کلیه، میتواند مدل ایدهآلی از انتقال دستاوردهای مولکولی به درمانهای واقعیتمحور در پزشکی پیشرفته فراهم آورد.
دکتر حصارکی، پزشک متخصص و پژوهشگر حوزه سلامت و پزشکی، با بیش از ۱۵ سال تجربه حرفهای در درمان بیماران، آموزش پزشکی و پژوهشهای علمی، به عنوان یکی از منابع معتبر و قابل اعتماد در حوزه سلامت شناخته میشود. دکتر حصارکی همواره تلاش کرده است با انتشار مقالات علمی، راهنماییهای پزشکی و مطالب آموزشی، دانش پزشکی را به زبان ساده و قابل فهم برای عموم مردم ارائه دهد.
تخصص و زمینه فعالیت
پزشکی عمومی و تخصصی با تمرکز بر پیشگیری و درمان بیماریها
پژوهش و نگارش مقالات علمی و آموزشی پزشکی
آموزش و مشاوره سلامت به بیماران و جامعه
ارائه تحلیلها و مطالب بهروز در حوزه پزشکی و سلامت
تجربه حرفهای
دکتر حصارکی طی سالها فعالیت خود در مطب، بیمارستانها و مراکز تحقیقاتی، تجارب گستردهای در مراقبتهای بالینی، تشخیص بیماریها و آموزش پزشکی کسب کرده است. مقالات و مطالب آموزشی او در مجلات معتبر علمی و پلتفرمهای پزشکی منتشر شده و همواره با تکیه بر منابع علمی معتبر و استانداردهای پزشکی تهیه میشوند.
اعتبار و رویکرد حرفهای
تمامی مطالب منتشر شده توسط دکتر حصارکی بر پایه شواهد علمی، مطالعات معتبر و تجربه بالینی تهیه میشوند. او با رعایت استانداردهای اخلاق حرفهای پزشکی و اصول دقیق علمی، همواره اطلاعاتی قابل اعتماد و معتبر در اختیار خوانندگان قرار میدهد.
ارتباط با نویسنده
خوانندگان میتوانند پرسشها، نظرات و پیشنهادات خود را مستقیماً با دکتر حصارکی از طریق ایمیل dr.hesarki@drhesarki.ir در میان بگذارند.
دکتر حصارکی – همراه مطمئن شما در مسیر سلامت و دانش پزشکی.
Leave a Reply