پژوهش جدید نشان میدهد که سکته قلبی میتواند عملکرد مغز را بهطور چشمگیری تغییر دهد و تأثیرات عصبی مانند افسردگی، اضطراب و انواع زوال شناختی ایجاد کند. در مرکز این کشف، مولکولی به نام «متیلگلیوکسال» (MG) قرار دارد که پس از سکته قلبی در خون افزایش یافته و در مغز تجمع پیدا میکند. این یافته میتواند روند بهبودی و پیامدهای بلندمدت برای میلیونها نفر را متحول کند.
التهاب مغز پس از رویدادهای قلبی؛ نقش محوری متیلگلیوکسال
مفهوم «محور قلب-مغز» نشان میدهد که شرایط عصبی پس از سکته قلبی ممکن است تا حدی ناشی از تغییرات مولکولی باشد که به دنبال آسیب به قلب به وجود میآیند. بر اساس نتایج پژوهش کنونی که در نشریه Advanced Sciences منتشر شده، محصول جانبی سمی تولیدشده توسط بدن، نقشی اصلی در آسیب مغزی پس از سکته قلبی ایفا میکند.

متیلگلیوکسال (MG) مولکولی بسیار واکنشپذیر است که پس از سکته قلبی سطح آن در جریان خون افزایش مییابد. بدن بعد از سکته قلبی وارد وضعیتی از استرس (کاهش اکسیژن، افزایش التهاب، تغییر در متابولیسم) میشود که موجب جهش سطح متیلگلیوکسال در خون و سپس تجمع آن در نواحی خاصی از مغز مرتبط با خلقوخوی و شناخت میشود.
آمار نگران کننده؛ افسردگی و اضطراب تا سه برابر بیشتر در بیماران قلبی
شیوع افسردگی و اضطراب در بیماران سکته قلبی تا سه برابر بیشتر از جمعیت عادی است. افزون بر این، بیمارانی که دچار افسردگی یا اضطراب میشوند، تا ۲.۷ برابر بیشتر در معرض خطر سکته قلبی مجدد یا مرگ قرار دارند. اریک سورونن، پژوهشگر ارشد این مطالعه و استاد گروه جراحی دانشکده پزشکی اتاوا کانادا، اظهار کرد: متیلگلیوکسال بیشتر در بیماریهای متابولیک مانند دیابت بررسی شده است، اما نقش آن در سایر بیماریها کمتر شناخته شده بود. در پژوهش قبلی، متوجه شدیم که متیلگلیوکسال توسط بافت در حال مرگ قلب پس از سکته تولید میشود.
این یافته میتواند درک دانشمندان را از خطرات بلندمدت پس از سکته قلبی تغییر دهد و توضیح دهد چرا اختلالات عاطفی و شناختی پس از رویدادهای قلبی به این اندازه شایع هستند. با شناسایی متیلگلیوکسال بهعنوان عامل محرک، مسیر جدیدی نشان داده شده است که از طریق آن سکته قلبی میتواند خطرات عصبی بلندمدت را افزایش دهد.
از کشف تا درمان؛ داروی جدید در راه است
پس از شناسایی متیلگلیوکسال بهعنوان هدفی بالقوه برای درمان اختلالات عصبی پس از سکته قلبی، گام بعدی بررسی این موضوع است که التهاب ناشی از متیلگلیوکسال چگونه به مرگ نورونها و بروز بیماریهای روانی منجر میشود. مهمتر اینکه گروه پژوهشی در حال حاضر داروی پپتیدی ساخته است که میتواند متیلگلیوکسال را به دام بیندازد و از آسیب آن به سلولها پیشگیری کند.
سورونن میگوید: این درمان به زودی آزمایش خواهد شد تا مشخص شود آیا میتواند مغز را از آسیب پس از سکته قلبی محافظت کند یا خیر. وی معتقد است در صورت موفقیت، چنین درمانهایی فراتر از محافظت از عملکرد مغز عمل کرده و بهطور بالقوه میتوانند خطر رویدادهای قلبی آینده را نیز کاهش دهند. با توجه به افزایش خطر سکته قلبی مجدد یا مرگ در بیمارانی که پس از سکته دچار افسردگی یا اضطراب میشوند، توانایی کاهش این شرایط میتواند خطرات عمده قلبی بعدی را کاهش دهد و زندگی تعداد بیشماری از بیماران را بهبود بخشد.

دکتر حصارکی، پزشک متخصص و پژوهشگر حوزه سلامت و پزشکی، با بیش از ۱۵ سال تجربه حرفهای در درمان بیماران، آموزش پزشکی و پژوهشهای علمی، به عنوان یکی از منابع معتبر و قابل اعتماد در حوزه سلامت شناخته میشود. دکتر حصارکی همواره تلاش کرده است با انتشار مقالات علمی، راهنماییهای پزشکی و مطالب آموزشی، دانش پزشکی را به زبان ساده و قابل فهم برای عموم مردم ارائه دهد.
تخصص و زمینه فعالیت
پزشکی عمومی و تخصصی با تمرکز بر پیشگیری و درمان بیماریها
پژوهش و نگارش مقالات علمی و آموزشی پزشکی
آموزش و مشاوره سلامت به بیماران و جامعه
ارائه تحلیلها و مطالب بهروز در حوزه پزشکی و سلامت
تجربه حرفهای
دکتر حصارکی طی سالها فعالیت خود در مطب، بیمارستانها و مراکز تحقیقاتی، تجارب گستردهای در مراقبتهای بالینی، تشخیص بیماریها و آموزش پزشکی کسب کرده است. مقالات و مطالب آموزشی او در مجلات معتبر علمی و پلتفرمهای پزشکی منتشر شده و همواره با تکیه بر منابع علمی معتبر و استانداردهای پزشکی تهیه میشوند.
اعتبار و رویکرد حرفهای
تمامی مطالب منتشر شده توسط دکتر حصارکی بر پایه شواهد علمی، مطالعات معتبر و تجربه بالینی تهیه میشوند. او با رعایت استانداردهای اخلاق حرفهای پزشکی و اصول دقیق علمی، همواره اطلاعاتی قابل اعتماد و معتبر در اختیار خوانندگان قرار میدهد.
ارتباط با نویسنده
خوانندگان میتوانند پرسشها، نظرات و پیشنهادات خود را مستقیماً با دکتر حصارکی از طریق ایمیل dr.hesarki@drhesarki.ir در میان بگذارند.
دکتر حصارکی – همراه مطمئن شما در مسیر سلامت و دانش پزشکی.
















Leave a Reply