مجله پزشکی دکتر حصارکی

این سایت مطالب علمی و کاربردی پزشکی را با استناد به منابع معتبر در دسترس کاربران قرار می‌دهد.

نقش ویتامین B12 در شدت کهیر مزمن؛ آیا کمبود این ویتامین علائم را طولانی‌تر می‌کند؟

نقش ویتامین B12 در شدت کهیر مزمن

مطالعه جدید: رابطه معکوس میان سطح B12 و مدت ماندگاری ضایعات کهیری / بررسی سطح ویتامین در بیماران مقاوم به درمان توصیه شد

نتایج یک مطالعه جدید نشان می‌دهد که کمبود ویتامین B12 ممکن است با ماندگاری بیشتر ضایعات کهیری و افزایش بار علائم در بیماران مبتلا به کهیر مزمن خودبه‌خودی (CSU) ارتباط داشته باشد. این یافته، اهمیت بررسی سطح این ویتامین را در ارزیابی بیماران مقاوم به درمان پررنگ‌تر کرده است.

به گزارش خبرنگار ما، در این مطالعه مقطعی که بر روی ۵۷ بیمار مبتلا به کهیر مزمن خودبه‌خودی (با میانگین سنی حدود ۳۵ سال و حضور اندکی بیشتر زنان) انجام شد، پژوهشگران ارتباط بین سطح ویتامین B12 و شدت بیماری را مورد بررسی قرار دادند. مهم‌ترین نتیجه این پژوهش، وجود یک ارتباط معکوس میان سطح ویتامین B12 و مدت ماندگاری ضایعات کهیری بود.

نقش ویتامین B12 در شدت کهیر مزمن
نقش ویتامین B12 در شدت کهیر مزمن

کاهش ۵۰ درصدی زمان ماندگاری کهیر با سطح نرمال B12

یافته‌ها نشان داد که بیمارانی که دچار کمبود ویتامین B12 بودند، به‌طور متوسط ضایعات کهیری را ۱۲۰ دقیقه تجربه می‌کردند؛ در حالی که این زمان در افراد دارای سطح طبیعی این ویتامین، حدود ۶۰ دقیقه بود. اگرچه در بیماران دارای کمبود B12، خارش نیز تمایل به ماندگاری بیشتری داشت، اما این تفاوت از نظر آماری معنادار نبود.

جالب توجه است که هیچ ارتباطی میان سطح ویتامین B12 با شدت کلی بیماری، طول مدت ابتلا، بروز آنژیوادم، سطح IgE یا مثبت بودن تست ASST (آزمون پوستی سرم اتولوگ) مشاهده نشد. این بدان معناست که کمبود B12 بیشتر بر طول مدت ماندگاری ضایعات تأثیر دارد تا شدت اولیه بیماری.

چرا ویتامین B12 در کهیر مزمن اهمیت دارد؟

به گفته پژوهشگران، ویتامین B12 نقش کلیدی در تنظیم عملکرد سیستم ایمنی، متابولیسم متیونین و عملکرد سیستم عصبی دارد. کمبود این ویتامین ممکن است از طریق افزایش التهاب، اختلال در پاسخ ایمنی یا تأثیر بر فعالیت سلول‌های ماست (که نقش اصلی در ایجاد کهیر دارند)، موجب طولانی‌تر شدن علائم بیماری شود.

کمبود B12؛ یک نشانه یا عامل؟

پژوهشگران تأکید دارند که این مطالعه به دلیل طراحی مقطعی، نمی‌تواند رابطه علت و معلولی میان کمبود ویتامین B12 و تشدید کهیر را اثبات کند و همچنین اطلاعاتی درباره رژیم غذایی، مصرف مکمل‌ها، سیگار و سایر عوامل مؤثر در آن ثبت نشده است. با این حال، آن‌ها معتقدند که بررسی سطح ویتامین B12 در بیماران مبتلا به کهیر مزمن شدید، طولانی‌مدت یا مقاوم به درمان می‌تواند اطلاعات ارزشمندی در اختیار پزشکان قرار دهد.

برای مشخص شدن اینکه اصلاح کمبود ویتامین B12 می‌تواند به کاهش علائم بیماری کمک کند، انجام مطالعات گسترده‌تر و آینده‌نگر ضروری است. اما تا آن زمان، این مطالعه می‌تواند آغازی برای نگاه دقیق‌تر به نقش تغذیه و ریزمغذی‌ها در مدیریت بیماری‌های مزمن پوستی باشد.

مجله پزشکی دکتر حصارکی

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *